وقتی يک نوشابه می‌خوريد، چه اتفاقی می‌افتد؟
10دقيقه بعد: 10 قاشق چای‌خوری شکر وارد بدن‌تان می‌شود. می‌دانيد چرا با وجود خوردن اين حجم شکر دچار استفراغ نمی‌شويد؟ چون اسيد فسفريک، طعم آن را کمی می‌گيرد و شيرينی‌اش را خنثی می‌کند.
20
دقيقه بعد: قند خون‌تان بالا می‌رود و منجر به ترشح ناگهانی و يک‌جای انسولين می‌شود. کبدتان شروع می‌کند به تبديل قند به چربی تا قند خون، بيشتر از اين بالا نرود.
40دقيقه بعد: حالا ديگر جذب کافئين کامل شده؛ مردمک‌های‌تان گشاد می‌شود، فشار خون‌تان بالا می‌رود و در پاسخ به اين حالت، کبدتان قند را به داخل جريان خون رها می‌کند. گيرنده‌های آدنوزين مغز حالا بلوک می‌شوند تا از احساس خواب‌آلودگی جلوگيری کنند.
45
دقيقه بعد: ترشح دوپامين افزايش پیدا می‌کند و مراکز خاصی در مغز، که حالت سرخوشی ايجاد می‌کنند، تحريک می‌شوند. اين همان مکانيسمی است که در مصرف هروئين منجر به ايجاد سرخوشی می‌شود.
بعد از 60 دقيقه: اسسد فسفريک موجود در نوشابه، داخل روده کوچک، به کلسيم، منيزيم و روی می‌چسبد. متابوليسم بدن افزايش پيدا می‌کند. ميزان بالای قند خون و شير
ين‌کننده‌های مصنوعی، دفع هرچه بيشتر کلسيم را از طريق ادرار باعث می‌شوند.
مدتی بعد: کافئين در نقش يک داروی مدر (ادرارآور) وارد عمل می‌شود. حالا ديگر کلسيم و منيزيم و روي که قرار بود جذب بدن شود، بيش از پيش از طريق ادرار دفع می‌شود و به همراه آن مقادير زيادی آب، سديم و ديگر الکتروليت‌ها نيز از دست می‌رود.
مدتی بعدتر: کم‌کم آن غوغا
يي که در بدن‌تان ايجاد شده بود فروکش می‌کند و نوبت به افت قند می‌رسد. در اين مرحله يا خيلی حساس و تحريک‌پذير می‌شويد يا خيلی کرخت و بی‌حال. حالا ديگر تمام آن آبی را که از طريق نوشابه وارد بدن خود کرده بوديد، دفع کرده‌ايد؛ آبی که می‌شد به جای اسيد و کافئين و شکر، حاوی مواد مفيدی برای بدن‌تان باشد. تا چند ساعت بعد اثر کافئين هم از بين می‌رود و شما هوس يک نوشابه ديگر می‌کنيد.
نوشابه‌خورترين ملت جهان
سرانه مصرف نوشابه‌های گازدار در ايران ۴۲ ليتر
